czyli otwieram serię postów z cyklu: "Upcykling"
Tegoroczne lato dziewiarsko upłynęło mi głównie na przeróbkach. Na warsztat wzięłam chusty, które wydziergałam trzy lata temu. Wszystkie nosiłam regularnie w sezonach zimowych i trochę mi się już opatrzyły i znudziły. Dlatego postanowiłam je spruć i wydziergać na nowo, nadając im inną formę.
Pierwszą na cel wybrałam "Płomienną".
Jak widać pierwsza Płomienna przerabiana była od brzegu, nie od środka, przez dodawanie do połowy wielkości robótki z jednej strony po jednym oczku w co drugim rzędzie, zaś w drugiej połowie oczko było odejmowane. Efekt: kolory przechodzą jeden w drugi w układzie pionowym. I właśnie ten układ chciałam zmienić.
Nową wersję zaczęłam klasycznie od środka, poszerzałam ją dodając po 4 oczka w rzędach na prawej stronie (dwa na brzegach i dwa na środku). Choć może być trudno stwierdzić, która strona jest prawa, gdy się przerabia same prawe oczka po obu stronach. Dlatego radzę sobie zaznaczyć markerem początek robótki na prawej stronie.
Gdybym zwiększała rozmiar chusty klasycznie, otrzymałabym trójkąt równoramienny, a ja nie za bardzo lubię taki kształt. Wolę formę trójkąta równobocznego, gdzie oś symetrii nie jest zbyt długa, ale za to ramiona trójkąta są znacznie wydłużone. Taki efekt uzyskuję stosując rzędy skrócone. Jeżeli się dobrze przyjrzeć, to można zauważyć, że między ażurowymi wstawkami, fragmenty garterowe delikatnie rozszerzają się w kierunku na zewnątrz.
Dziurki powstają przez zamknięcie dwóch oczek na prawo, nabranie dwóch narzutów, i przerobienie dwóch oczek razem na lewo.
Dół chusty wykończyłam delikatnymi pikotkami przerabianymi na drutach:
- zamknęłam 3 oczka
- przełożyłam oczko z prawego drutu na lewy
- nabrałam na lewy drut 4 oczka metodą dziewiarską, czyli wbijałam drut miedzy oczka, wyciągałam nitkę i zakładałam na drut
- zamknęłam te 4 nowe oczka przerabiając je i przeciągając jedno przez drugie
- ta sekwencja była powtarzana do końca robótki.
Uwielbiam w dziewiarstwie to, że można ze starego zrobić coś nowego, jeśli tylko jakość włóczki jest na tyle dobra, że prucie jej nie zaszkodzi.
Myślę, że co najmniej trzy kolejne sezony ta chusta będzie mi grzała szyję, na zmianę z tymi, które pokażę w kolejnych postach;-)











Nowa chusta jest bardzo ładna.
OdpowiedzUsuńSłowa uznania dla włóczki, wygląda jak prosto ze sklepu.
Nowa fryzura dodała lekkości i odmłodziła 🙂.
Życzę dobrej, spokojnej jesieni.
Jola z Łodzi
No właśnie, włóczka wygląda jak nowa, a przecież przez te trzy lata wielokrotnie prałam poprzednią chustę i to wcale nie ręcznie, tylko w pralce i wirowałam na maksymalnych obrotach. A potem sprułam i od razu zaczęłam dziergać, bez prostowania włóczki, bo nie było takiej potrzeby. Kolory też nie straciły na intensywności. Mogę więc z czystym sumieniem polecić yarnart flower w wersji 50% bawełna i 50% akryl.
UsuńDziękuję za życzenia, Tobie też życzę miłych jesiennych chwil. Pozdrawiam serdecznie.
Po pierwsze - świetna nowa fryzura! Bardzo Ci ładnie w krótszych włosach :)
OdpowiedzUsuńChusta wyszła świetnie, pomysł ze zmianą kształtu jest bardzo bobry, bo ten kształt lepiej się układa na szyji.
Masz rację, co do ponownego wykorzystania włóczek - też to bardzo lubię w dzierganiu i też czesto stosuję. Zawsze można zrobić z dwóch znoszonych swetrów jeden nowy albo całkiem nową chustę jak u Ciebie :)
Udanego tygodnia,
Wiewiórka (coś nie mogę się zalogować do bloggera)
Dziękuję za komplementy, i ten dotyczący fryzury, i ten dla chusty. Jeśli chodzi o fryzurę, to musi coś w tym być, bo od wielu osób to usłyszałam😄
UsuńA co do chusty, to w tej formie przejścia kolorystyczne wypadają zdecydowanie lepiej.
Pozdrawiam serdecznie😃
Piękne kolory, ja też lubię ten kształt chusty najbardziej. Za pruciem nie przepadam a też mam że dwie chusty do przeróbki 🫣. W dzianinie to jest właśnie najlepsze że możesz ją zmienić w coś innego i znowu ci będzie służyła przez następne lata 🙃. Pozdrawiam
OdpowiedzUsuńZgadzam się, to jest najlepsze we własnoręcznie dzierganych projektach, że można je przerobić na coś innego. Warunek - nadająca się do tego włóczka. Moheru raczej się nie da spruć🤔
UsuńAle piękna przemiana! 🧶❤️ Uwielbiam takie projekty, w których coś już znanego dostaje zupełnie nowe życie. „Płomienna 2.0” wygląda zachwycająco, a opis wykonania i tych wszystkich przemyślanych detali aż zachęca, żeby samemu spróbować. 😍 Z ogromną przyjemnością będę zaglądać po kolejne odsłony upcyklingowej serii!
OdpowiedzUsuńOch, jak mi miło❤️ Zapraszam do śledzenia bloga, wkrótce pojawią się kolejne odsłony wakacyjnych przeróbek.
UsuńTaka miła metamorfoza na jesień i projektantka i wyrób zmieniaja się nie do poznania, ale zdecydowanie na lepsze. Pozdrawiam serdecznie.
OdpowiedzUsuńDziękuję Honorato. Od czasu do czasu trzeba coś w życiu zmienić. Cieszę się, że te zmiany poszły w dobrym kierunku:-)
UsuńPozdrawiam:-)
Właśnie to uwielbiam w dzierganiu, że można ponownie przemodelować rzeczy, które nam się "opatrzyły" i zrobić coś innego. Wspaniałe jest to drugie życie a czasami to nawet trzecie jak dobra jest nitka:)
OdpowiedzUsuńPikotki są mocno pracochłonne ale za to jak pięknie się prezentują w gotowej chuście. To był bardzo dobry pomysł aby tak misternie wykończyć brzeg. Świetna chusta!
Pikotki są naprawdę pracochłonne i dłubanina nad nimi na tyle mnie zirytowała, że kolejne przerobione chusty nie mają już takiego wykończenia😂
UsuńJa się właśnie wzięłam za przerabianie czapek. Chustę też planowałam, ale zapomniałam 🤓 Dzięki za przypomnienie 👍
OdpowiedzUsuńNie ma za co😂 Czapki to moja pięta achillesowa. Nigdy od razu nie trafiam w rozmiar i muszę poprawiać😖
UsuńKobieto, o której Ty wstajesz, że o 5:58 wstawiasz komentarz?🤣🤣🤣
Wprawdzie ja o tej godzinie też jestem już na nogach, ale poruszam się w trybie zombie i mało co widzę na oczy😉